związek z wieloletnimi tradycjami

Paweł Kubiak

Paweł Kubiak ur. się w Karszewie (Wielkopolska). Studiował teologię. Debiutował wierszem w „Zarzewiu” w 1973 r. Publikował m.in. w „Poezji”, „Nowym Wyrazie”, „Kamenie”, „Tygodniku Kulturalnym”, „Regionach”, „Literackiej Polsce”. Debiut książkowy w 1985 r. w „Iskrach” tomikiem „Nie ma już tego czasu”, następnie wydał: „Kronika Miasta Piastowa” (Rada Miejska Piastowa, Piastów 1994), „111 haiku oraz” (Polska Oficyna Wydawnicza, Warszawa 2001), „Próby zrozumienia pamięci” (Polska Oficyna Wydawnicza, Warszawa 2005), „miniatury i fragmenty o miłości” (Instytut Wydawniczy „Świadectwo”, Bydgoszcz 2009), „Antologia poezji wietnamskiej od XI do XIX w.” – wspólnie z Lam Quang My (Wyd. Książkowe IBIS, Warszawa 2010), „to co odejdzie jest w tym co przychodzi” (Wydawnictwo Komograf, Ożarów Mazowiecki 2011). Jego wiersze tłumaczone były na język wietnamski i angielski.
Jest laureatem kilku konkursów poetyckich, m.in. dwukrotnie Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Juliana Przybosia „Patra” (Rzeszów – 1978-79). Zajmuje się także krytyką literacką. Zorganizował i prowadzi Konfraternię Poetycką „Biesiada” przy Miejskim Ośrodku Kultury w Piastowie oraz redaguje jej Serię Wydawniczą. Należy do Związku Literatów Polskich.

    • Kategoria: Paweł Kubiak
    • Odsłony: 4778

    1
    porusza nóżką
    skrzydełkiem ogonem
    pełza podskakuje
    żyje

    bo zechciał pan
    być bogiem żywych
    i nie przyzwolił
    kamienia rozłupać
    bez jazgotu łzy

    • Kategoria: Paweł Kubiak
    • Odsłony: 5255

    słowo wigilijne
    dobre
    jak wszystkie inne
    dobre słowa
    tylko
    jeszcze lepsze

    • Kategoria: Paweł Kubiak
    • Odsłony: 6756

    w kapryszeniu przedwiośnia
    twój skok niechybny

    przyczajona

    w słodkim lenistwie
    przymrużonych oczu
    lepkim świergocie
    kasztanowych pąków
    spowolnieniu lwicy

    • Kategoria: Paweł Kubiak
    • Odsłony: 10679

    Daj chleba, Panie, tym,
    którzy dzielą się chlebem;
    daj wydzierającym sobie chleb,
    daj tym, którzy mają kromkę
    i oszczędź bochna sprawiedliwym dzielaczom.

    • Kategoria: Paweł Kubiak
    • Odsłony: 12517

    Nigdy
    nie zostawiaj rzeczy ważnych,
    końca i początku,
    prawdy i kłamstwa,
    żywej kromki chleba
    filozofom. Oni mogą
    opatrznie zrozumieć twoją
    wielkoduszność.

    • Kategoria: Paweł Kubiak
    • Odsłony: 13252

    To nie jest czas stracony,
    to jest wiśnia, która nie zakwitła
    kwieciem wiśni,
    łan zboża, z którego ziarna
    ani plewy,
    kobiety niezamężne,
    opuszczone miasta.

    • Kategoria: Paweł Kubiak
    • Odsłony: 13270

    Panie dobry i wielkiego miłosierdzia,
    jakiego nauczyli mnie na lekcjach religii
    w dusznej salce katechetycznej,
    Boże bliski poprzez niewytłumaczalne oddalenie,
    Jakiego odnajduję i znowu boję się odnajdywać
    w narastającym kurzu moich kroków,

    • Kategoria: Paweł Kubiak
    • Odsłony: 13490

    Najbardziej lubię, gdy otwierasz oczy
    i patrzysz ciszą dojrzałego wina;
    wtedy jak kryształ rozbełtany w toni
    niesiesz odpowiedź z dalekiego wewnątrz.

    • Kategoria: Paweł Kubiak
    • Odsłony: 13305

    Przebudziłem się ze snu,
    który dany jest każdemu dzieciństwu,
    przebudziłem się z pięknego snu,
    który dany jest nawet najbardziej
    okradzionemu dzieciństwu.
    – W moim pokoju stał nie heblowany stół,
    na nie heblowanym stole w moim pokoju
    leżał tępy nóż;
    chleb był czerstwy, a piekarz pijany.

Strona 2 z 2