związek z wieloletnimi tradycjami

Maria Duszka

Maria Duszka urodziła się w Zduńskiej Woli, mieszka w Sieradzu. Jest poetką, bibliotekarką, dziennikarką, animatorką kultury, założycielką i opiekunką działającego od 2002 r. Koła Literackiego ”Anima”. Jej utwory zostały przełożone na język angielski, niemiecki, francuski, rosyjski, serbski, szwedzki, litewski, białoruski, węgierski, grecki, bułgarski, ukraiński i esperanto.

Opublikowała dotychczas dziewięć tomików. Ostatni z nich to wydany w 2016 r. (dodruk 2019) polsko - litewski wybór wierszy „Wolność chmur  / Debesų laisvė" - w przekładzie prezes Związku Pisarzy Litwy Birutė Jonuškaitė.

Wiersze publikowała m. in. w: "Toposie", "Wyspie", "Przekroju", "Tyglu Kultury", "Modern Haiku" (USA), "Reibeisen" (Austria), „Kyiv” (Ukraina), „Krantai” i „Naujoji Romuva” (Litwa) oraz w antologiach wydanych w Stanach Zjednoczonych, Serbii i Niemczech. Jej utwory prezentowane były także w I Programie Polskiego Radia, Radiu Łódź, Radiu Alfa, Radiu Poznań, Telewizji Polonia, Radiu Wilno i I programie Telewizji Litewskiej. Od 2017 r. Maria prezentuje wiersze ulubionych poetów w cyklu „Cztery ściany wiersza” w audycji „Pod wielkim dachem nieba” emitowanej we wrocławskim Radiu Muzyczna Cyganeria.

Była gościem organizowanego przez niemiecki land Schleswig – Holstein Festiwalu Kultury Polskiej „PolnischerSommer 2010″. W latach 2013- 2019 pięciokrotnie uczestniczyła w odbywającym się w Wilnie Międzynarodowym Festiwalu Poetyckim „Maj nad Wilią”, a w 2017 r. reprezentowała nasz kraj na Międzynarodowym Festiwalu „Wiosna Poezji” organizowanym przez Związek Pisarzy Litwy. W 2012 r. otrzymała stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a w 2013 r. Odznakę Honorową za zasługi dla Województwa Łódzkiego. Należy do Wielkopolskiego Oddziału Związku Literatów Polskich. 

Więcej na: www.maria.duszka.pl


 

 O POEZJI MARII DUSZKI NAPISALI: 

JÓZEF BARAN – poeta i krytyk literacki: 

Maria Duszka pisze wiersze skondensowane, zaskakujące i zapadające w pamięć. Przypomina się poetyka Anny Świrszczyńskiej, którą tak lubił Czesław Miłosz. Podobne uwrażliwienie na ludzką krzywdę, celność metafory, oszczędność środków wyrazu, brak ozdobników. Jest bystrą, antysentymentalną obserwatorką życia, opisuje często podszewkę rzeczywistości, wystrzega się poetycznego banału, co nie oznacza, że nie potrafi też przywołać do swoich liryków wzruszających scen z wiejskiego dzieciństwa. Umiejętnie zderza styl niski z wysokim, sacrum z profanum, przez co jej wiersze są żywe, bliskie życia.

KRZYSZTOF SKIBA - lider zespołu Big Cyc o tomiku: "Wolność chmur / Debesų laisvė":

Czy jeszcze ktoś w tym zagubionym i zalatanym świecie czyta poezję? Jeśli tak, to polecam zbiór wierszy wyjątkowej poetki Marii Duszki pt. "Wolność chmur / Debesų laisvė". Drobne, delikatne wiersze tworzą magiczny, osobny mikroświat, w którym nagle chcemy pozostać jak najdłużej. 

LESZEK ŻULIŃSKI - poeta i krytyk literacki o tomiku „Freienwill”: 

Maria Duszka uwodzi prostotą i komunikatywnością, przy tym ma wiele ważnych spraw do opowiedzenia wierszem.

(…) Dominują epigramaty. To dobrze – przebłyski, okazujące się po latach czymś ważnym. Takie szumy, zlepy, ciągi, a w tej potłuczonej mozaice czas czasami umie przeglądać się najlepiej. I – czytając ten tomik – nieustannie pamiętajmy, że nie jest to historia półwiecza, lecz osobista historia „epizodów”, a z nich, właśnie z nich składa się na ogół coś więcej niż „biografia uporządkowana” i faktograficzna. Nie chcę tego tomiku przeceniać, nie chcę twierdzić, że Duszka jest w ścisłej czołówce swoje pokolenia poetyckiego. Jednak napisała coś, co zrobiło na mnie wrażenie. Sparafrazuję słowa pewnego poety: to był strzał, który poderwał we mnie chmarę śpiących wróbli! Dlaczego? Otóż czytam coraz więcej tomików prześcigających się w „nowej dykcji”, szukających skomplikowanych struktur słownych, wyszukujących odniesień i skojarzeń, które koniecznie trzeba znać, żeby wiersz zrozumieć. Szyfry są coraz bardziej skomplikowane, niepowtarzalne i nie do końca czytelne nawet dla wyrobionego czytelnika. Nie mam, oczywiście, nic przeciw tym poszukiwaniom, ale też sądzę, że częstokroć dajemy się nabierać „nowej dykcji”, bowiem „nie wypada” udawać, że jej nie rozumiemy. (…) We mnie z tego powodu narasta tęsknota za prostotą, a prostota – jak wiadomo – nie oznacza prostactwa. Kwestia „języka osobnego” to też zresztą pojęcie względne. Czyż nie miał go np. Grochowiak? I on do dzisiaj jest bardziej rozpoznawalny w poezji tamtego czasu niż osobni na słońcach swych autorzy nowych roczników. Maria Duszka dała sobie spokój z tego typu ambicjami. Czy tym samym przekreśliła swoje szanse? Ależ nie! Ten tomik przekonuje swoim autentyzmem, subtelną refleksyjnością i subiektywna siłą wyznań. Na jego drugim planie są zaś – o czym już wspomniałem – reminiscencje świata obiektywnego, tego, który towarzyszył naszemu życiu, czy chcemy tego, czy nie. Duszka zawierzyła najdalej idącej prostocie, „mówieniu wprost”, mówieniu „tak po prostu” – i to mnie ujęło. 

Dr Arkadiusz Frania – poeta i krytyk literacki o polsko-litewskim tomiku „Wolność chmur / Debesų laisvė”:

"Wiersze Marii Duszki są jak drzazgi. Co prawda w swojej znakomitej większości odznaczają się niewielkimi rozmiarami, ale wbijają się we wrażliwe ciało czytelnika i jątrzą jego myśli, pobudzają mięśnie (pod)świadomości. Im krótsze teksty, tym głębiej zakotwiczają się, a więc w pięknej konsekwencji

zostają, są (…).”

O tomiku „Nieopisanie” : Godna podkreślenia jest zwięzłość, asceza omawianych wierszy, niejednokrotnie przybierających formę pełnych poetyckiego wdzięku miniatur, czy haiku. Poezja sieradzkiej autorki – co chwalebne szczególnie w przypadku podjęcia tematu miłosnego – brzmi niebanalnie. Tom "Nieopisanie" cechuje zatem dający się łatwo uchwycić własny oryginalny styl dojrzałego kobiecego pisania. 

AGNIESZKA ZAJDOWICZ - poetka:

"Dwumiesięcznik Literacki "TOPOS" - marzenie każdego szanującego się w Polsce literata. 240 gęsto zadrukowanych stron (...). I wśród nich perełka, która powaliła mnie na kolana - Maria Duszka ze swoim wierszykiem:

"rodzina zmarłego

przed szpitalem

jak kruki na śniegu"

JAKUB POKOJOWCZYK – poeta i polonista:

"Galeria świat" to tomik, na który składają się bardzo krótkie wiersze, jednak bardzo refleksyjne. Wyjątkowa poetka i wyjątkowa osobowość. Gorąco polecam!

 

    • Kategoria: Maria Duszka
    • Odsłony: 2

    MIŁOŚĆ OD PIERWSZEGO WEJRZENIA

    rozmawialiśmy

    o kilka kroków od nas
    zatrzymał się mały
    może czteroletni chłopiec
    w żółto-granatowej kurtce

    powiedział patrząc na ciebie
    prawie pięćdziesięcioletniego mężczyznę:
    „chodź tu”

    nie przerwaliśmy rozmowy

    po chwili chłopiec stanowczo powtórzył:
    „chodź tu”

    „dlaczego mam do ciebie iść?”
    spytałeś

    „bo ja mam tylko mamę...”

    • Kategoria: Maria Duszka
    • Odsłony: 1

    Skąd się biorą poetki?

    byłam dziewczyną
    z niedobrego domu

    ale z podwórza
    wychodziło się
    do świętej brzeziny

    ale przez okno
    podawała nam swoje kwiaty
    bujna czerwona róża

    a mama często nuciła piosenki
    - kiedyś powiedziała mi
    że chyba zwariowałaby
    gdyby nie mogła śpiewać

    wszystko obróciło się
    w poezję

    • Kategoria: Maria Duszka
    • Odsłony: 0

    ROZMOWA TELEFONICZNA NA DOBRANOC 

    - Trzymaj się!
    - Czego?
    - Mojej miłości. 

    • Kategoria: Maria Duszka
    • Odsłony: 6741

    powiesiłam w mojej szafie
    twoją marynarkę

    • Kategoria: Maria Duszka
    • Odsłony: 5884

    po dwudziestu dwóch latach
    od początku naszej miłości
    rozmawiamy o mężczyznach
    którzy prowadzą podwójne życie
    - mają żony i kochanki
    (bo ich na to stać)

    • Kategoria: Maria Duszka
    • Odsłony: 6327

    wiejski głupek
    siedzi przy grobie matki

    • Kategoria: Maria Duszka
    • Odsłony: 8309

    "zawsze pracuję
    najlepiej jak potrafię
    dlaczego więc ciągle
    cierpię niedostatek"
    uskarżała się Bogu w modlitwie

    • Kategoria: Maria Duszka
    • Odsłony: 8393

    zatrzymaj się
    popatrz w okno