Roman Tomaszewski: Obrączka Pierwszej Damy

Przed namiestnika pałacem Płacze z Polską książę w siodle
Płacze niebo ponad świecą Ja się chyba tylko pomodlę

Gdy znów krzyczy katyński las Nie umarło co było podłe
Kiedyś strzał, wczoraj skrzydeł trzask Ja się chyba tylko pomodlę

Obrączka Maria poznana Zgasły oczy kiedyś modre
Za Ciebie - wciąż Pierwsza – Damo Ja się chyba tylko pomodlę

O Matko Boska Katyńska Nadziejo rzeźbiona w jodle
Daj niebo tym spod Smoleńska Ja się chyba tylko pomodlę

Morzem łez spłynęły trumny Serca jak obrączek odlew
Będą prawdy znakiem wiecznym Ja się chyba tylko pomodlę

© 1920 – 2017, Związek Literatów Polskich. Wszelkie prawa zastrzeżone.