Lidia Kosk

Lidia Kosk

Lidia Kosk, poetka, pisarka, podróżniczka, fotograf. W roku 1967 ukończyła studia z tytułem magistra prawa na Uniwersytecie Warszawskim, rozpoczęte na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Z Lublinem rozstała się w latach pięćdziesiątych i do chwili obecnej jest wierna Warszawie. Jej pasją są podróże, owocujące wierszami, opowiadaniami, felietonami i fotografią. Prowadzi warsztaty literackie, Autorski Teatr Poetycki, spotkania poetyckie, pisze recenzje. Poza twórczością literacką zajmuje się historią Polski, m. in. współpracowała autorsko z mężem Henrykiem P. Koskiem nad dwutomowym słownikiem historycznym „Generalicja Polska” wydanym w latach 1998 (tom I) i 2001 (tom II).
Tomik wierszy wybranych z lat 1960-1991, zatytułowany „Na spotkanie z życiem”, podkreślający wieczne dążenie człowieka w ciągłej życiowej podróży, rozpoczyna serię jej publikacji książkowych. Następne zbiory poetyckie to: „Z drzewem poszumieć z ptakiem polecieć” (1994) z jej własnym rysunkiem na okładce i „Liście na wiatr” (1996) z ilustracjami Bohdana Butenko. W 1998 ukazał się tomik opowiadań „Wyspa na zielonym morzu”, ilustrowany przez autorkę, wydany w Klubie Poetyckim „STODOŁA”, a w roku 2001 wspólny z pięcioma poetkami amerykańskimi tomik poezji pt. ”Semi Sub Un-Conscious Mind of Quatrain”. W 2003 roku wyszedł dwujęzyczny, polsko-angielski wybór wierszy Lidii Kosk pt. "Niedosyt/ Reshapings” ze wstępem dr Reginy Grol, profesorki literatury porównawczej w Empire State College, State University of New York. Pisze ona m.in.: „Jest to poezja refleksyjna, ale pełna witalności (...). Liczne wiersze zawarte w tej książce, jak choćby "Monte Cassino", dotyczą polskiej historii i problematyki wolnościowej. Podobnie wiersz zatytułowany "Nasze dzieci", wiersz o długofalowym, korozyjnym wpływie Drugiej Wojny Światowej na pokolenie powojenne. (...) Zaiste mozna określić ją [Lidię Kosk] jako poetkę o mocnych polskich korzeniach, ale jednocześnie poetkę kosmopolityczną w najlepszym sensie tego słowa". Jako dziecko doświadczyła okrucieństw wojny i okupacji, w tym pobytu w niemieckim obozie przejściowym w Lublinie, gdzie znalazła się w wyniku ulicznej łapanki.
O narastaniu nowych zagrożeń, o ich realności traktuje cykl wierszy wchodzący do kolejnego tomiku dwujęzycznego „Słodka woda, słona woda / Sweet Water, Salt Water”.
W wydanej w 2004 książeczce z kolorowymi fotografiami wnętrza mieszkania Księdza-Poety i słowem wiązanym pokazała szczególny świat, „Świat z pięterka Ks. Jana Twardowskiego". Jego uzupełnieniem jest aneks ze stycznia 2006 roku „Gdy Ksiądz Jan Twardowski odszedł” oraz artykuł „Zszyć niebo z ziemią”, opublikowany w 2007 roku w czasopiśmie „Więź”.
W 2009 roku ukazały się trzy książki autorstwa Lidii Kosk. Pierwsza, „Słodka woda, słona woda/Sweet Water, Salt Water”, składa się z czterech rozdziałów; w czwartym –zatytułowanym „Z księgi opowiadaczy" – obok wierszy pojawiają się krótkie opowiadania. Utwory zawarte w tym rozdziale nawiązują do tradycji opowiadaczy historii, odzwierciedlając uczestnictwo autorki w Polskim Stowarzyszeniu Sztuki Opowiadania IMAGANA. Książka ilustrowana jest jej kolorowymi fotografiami przyrody, m.in. cyklem konarów i korzeni drzew. Została wyróżniona kilkoma recenzjami w kraju i za granicą, jak również nominacjami do kanadyjskiej nagrody "The Griffin Poetry Prize" i do "Found in Translation Award" dla tłumaczki wierszy na język angielski, Danuty E. Kosk-Kosickiej.
Druga, tomik poezji pt. „Jak rzeki do morza”, również ilustrowana kolorowymi fotografiami Lidii Kosk, rozpoczyna się perspektywą leśnej drogi – „ nasze życie jest drogą, z której jesteśmy”.
Autorem posłowia i rysunku na okładce jest profesor Tadeusz M. Nowak, nestor polskiej historiografii wojskowej, wybitny specjalista kartograf.
Trzecia, to opracowana przez Lidię Kosk antologia wierszy i opowiadań pt. „Jak drzewo być owocne” kilku autorek, uczestniczek prowadzonych przez nią warsztatów literackich. W ramach tych warsztatów powstał również Autorski Teatr Poetycki wystawiający spektakle literackie. ATP w założeniu swoim jest otwarty; może w nim występować każdy autor, przedstawiając nie tylko swoje utwory, lecz także utwory innych współczesnych poetów, tematycznie związane z aktualnie przygotowywanym spektaklem.
Wiersze i opowiadania Lidii Kosk publikowały liczne czasopisma literackie i wydawnictwa antologii w Polsce i za granicą. Gościła wielokrotnie na łamach kolejnych antologii Związku Literatów Polskich, ,,Nestora”, „Więzi”, „Akantu”. W USA do końca 2010 roku ukazało się ponad 50 publikacji jej wierszy w tłumaczeniu na język angielski, m.in. w „Loch Raven Review”, „One Tree, Many Branches”, „Contemporary Writers of Poland”, antologii wojennej „Against Agamemnon” i dwujęzycznych wydawnictwach, takich jak „September Eleven: Maryland Voices”, „The Fourth River”, „The Gunpowder Review”, „The Dirty Goat”, czy też „International Poetry Review”.
Program Pierwszy Polskiego Radia prezentował jej poezję m.in. w audycjach z cyklu „Poezja z ducha muzyki poczęta”. Jej utwory można też znaleźć na stronach internetowych, takich jak Pisarze Polscy, Miasto Literatów, World Lawyer Poets. Polsko-angielskie tomiki „Niedosyt/ Reshapings” oraz "Słodka woda, słona woda/ Sweet Water, Salt Water" znajdują się m.in. w księgarni internetowej Amazon.com.

Lidia Kosk: Spotkanie przy źródle, Świadomość, Schyliłam się po grudkę ziemi, Słuchając jazzu

Spotkanie przy źródle
Spotkałam cię Mario
gdy z maleńkiego oczka
pulsującej wody czerpałam
garnuszkiem
puste wiaderko obok
oczekiwało napełnienia
Spotykałam cię Mario
ilekroć potrzebowałam
zaczerpnąć wody
ze źródełka
gdy niepewna znajdowałam
je wciąż pulsujące
A po latach
gdy zapragnę jego wody
i pokonam zaistniałą odległość
jeśli znajdę porosłą chaszczami
ścieżkę
do źródełka
jeżeli nie wyschło
spotkam cię tam Mario

Lidia Kosk: Ciekawa świata, Kwiat we włosach, Tylko pamięć notuje, Dopóki

Ciekawa świata
A jeżeli będzie mi dane
jeszcze i jeszcze raz
popatrzeć na cud świata
tęczówkami szypułek
okolonych rzęsami płatków
kwiatu jabłoni
jeszcze i jeszcze raz
skosztować soczystego owocu
nasyconego historią człowieka
wspinającego się, dążącego
jeszcze i jeszcze raz
będę się wspinać
ciekawa świata
którego nie zdążyłam poznać

© 1920 – 2017, Związek Literatów Polskich. Wszelkie prawa zastrzeżone.