Czytelnia

Borys Russko: Tyle mam pytań

1.
Nie wiem,
czy trafię pod wskazany adres.
Czarno pod nogami,
przedwcześnie zgasło światło
w oknie.
Nawet kolor ma swój kres.
Czytam książkę nie wiem po raz który
i tyle mam pytań.

2.
Nie wierzą,
że gwiazdy można przesiać
przez sito jak piasek.
są żywe.
A prawdy głuche
nie ukołyszą słyszących.

3.
Są odwieczne pieśni,
tylko zmieniają się słowa.
Są nieustające żale,
a adresaci odchodzą.
Są krwawe bitwy,
że ziemia kruszeje.
I jest sumienie, tylko wola
obraca się w popiół.
I jest człowiek
wątpiący.

© 1920 – 2017, Związek Literatów Polskich. Wszelkie prawa zastrzeżone.