Maria Magdalena Pocgaj

Maria Magdalena Pocgaj

Maria Magdalena Pocgaj ur. w Poznaniu (1955), z wykształcenia plastyk, jako literat zadebiutowała wierszami w prasie katolickiej (1992). Debiut książkowy (1993). Opublikowała 12 zbiorów wierszy, jest autorką ponad stu tekstów poetyckich – nagrodzonych na XXVII Międzynarodowym Listopadzie Poetyckim w Poznaniu - do albumu fotografii Antoniego Ruta, pt. Wierzby wielkopolskie. Z ważniejszych nagród otrzymała: Brązową Buławę Hetmańską (Białystok 1997), Nagrodę Główną w Ogólnopolskim Konkursie Literacko – Kompozytorskim (Rumia 1999 i 2008), pierwszą i drugą nagrodę w kolejnych edycjach Ogólnop. Konkursu Poetyckiego – Poeta pamięta (Kalisz 1999 i 2000), Drugą Nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim. „O Laur Łyny”(Olsztyn 2009). Zrzeszona w Związku Literatów Polskich (Zarząd Poznańskiego Oddziału ZLP), w Wielkopolskim Oddziale Stowarzyszenia Marynistów Polskich, w Polskim Towarzystwie Tatrzańskim oraz w Stowarzyszeniu im. Romana Brandstaettera. Publikowała swoje utwory w licznych almanachach poezji a także w czasopismach literackich i na antenie radiowej. Kilkakrotnie zasiadała w jury ogólnopolskich konkursów poetyckich.
Odznaczona mianem Zasłużonego Działacza Kultury, Zasłużonego Pracownika Morza oraz Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Maria Magdalena Pocgaj: Morze Ajwazowskiego

nie ma końca przestwór rozkołysany
nie ma gdzie zakotwiczyć wzroku
pękła nadziei rozpaczliwie rzucona lina

Maria Magdalena Pocgaj: Gonił za wiosną...

gonił za wiosną
a w niej już jesień
zaciszne wiła gniazda

Maria Magdalena Pocgaj: Sarna

nie wystarczało tego lasu
śpiącego pod śniegiem
gdzie codzienność
stąpała ostrożnie
śladem źdźbła
wywlekanego z paśnika

instynkt nakazywał niewidzialność
lecz wabił inny las
ten po drugiej
zakazanej stronie

© 1920 – 2017, Związek Literatów Polskich. Wszelkie prawa zastrzeżone.