Paweł Soroka

Paweł Soroka

Paweł Soroka – ur. 3 września 1953 roku w Gnieźnie. Poeta, dziennikarz, politolog i animator kultury oraz działań gospodarczych. Uprawia twórczość poetycką, jest autorem czterech tomików wierszy: „Oczyszczenie”, wydany w 1979 r., „Między stolicami”, wydany w 1992 r., „Molo białe i czerwone”, wydany w 1999 r. i „Wyzwalanie wyobraźni. Wiersze wybrane i najnowsze”, wydany w 2010 r. oraz dwóch arkuszy poetyckich („Chwila samozatracenia”, wydany w 1976 r. i „Siedemnaście erotyków”, wydany w 2005 r.). Ponadto jego wiersze ukazały się w kilkudziesięciu czasopismach oraz w kilkunastu almanachach i antologiach, m.in. „Studenckie grupy i kluby poetyckie (Warszawa 1979), „Debiuty poetyckie” (Warszawa 1980), „Realni romantycy 1976 - 80” (Warszawa 1981), „Kształt miłości” (Szczecin 1994), „Księga poetów – księga przyjaciół” (Szczecin 1998), „Dojrzewanie w miłości” (Radom 2000), „Życie z weną” (Warszawa 2006). W 2010 roku wydana została książka pt. „W kręgu Jakuba Wojciechowskiego 1980-2010” autorstwa Stanisława Dymka i Pawła Soroki.
W roku 2012 został laureatem Nagrody imienia Witolda Hulewicza za całokształt pracy publicystyczno-literackiej i heroiczną obronę polskiego przemysłu. Paweł Soroka przewodniczy Radzie Krajowej Robotniczych Stowarzyszeń Twórców Kultury, które działają w ponad 20 miastach w różnych regionach Polski (www.rstk.bmino.pl). W 1993 roku był jednym z założycieli Polskiego Lobby Przemysłowego im. Eugeniusza Kwiatkowskiego, którego jest koordynatorem (Polskie Lobby Przemysłowe jest niezależną organizacją społeczną o charakterze opiniotwórczym i opiniodawczym, artykułującą interesy strategicznych branż polskiego przemysłu – www.plp.info.pl). Ponadto jest członkiem Zarządu Głównego Towarzystwa Wiedzy Obronnej, wiceprezesem Zarządu Oddziału Warszawskiego Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa (TNOiK) oraz członkiem Krajowej Rady Lotnictwa i Rady Budowy Okrętów. Paweł Soroka w 1976 roku ukończył nauki polityczne na Uniwersytecie Warszawskim i w 1985 roku na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW obronił pracę doktorską pt. „Teorie podejmowania decyzji w amerykańskiej nauce o stosunkach międzynarodowych”, która w 1987 roku została opublikowana. W 2006 roku wydana została jego praca habilitacyjna pt. „Strategia bezpieczeństwa zewnętrznego Polski. Proces formułowania”. 23 kwietnia 2008 roku Rada Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce. Paweł Soroka jest autorem kilkudziesięciu opublikowanych artykułów naukowych. W latach 2003 – 2005 koordynował prace Konwersatorium „O lepszą Polskę”, które opracowało „Raport o stanie państwa i sposobach jego naprawy”, wydany w 2005 r., a w 2010 roku opracowało Raport „Przyczyny i konsekwencje globalnego kryzysu finansowo-gospodarczego i jego przejawy w Polsce”, wydany w 2011 roku. Ponadto był redaktorem opracowanego wraz z Zespołem Raportu Polskiego Lobby Przemysłowego pt. „Straty w potencjale polskiego przemysłu i jego ułomna transformacja po 1989 roku. Wizja nowoczesnej reindustrializacji Polski”, wydanego w 2012 roku. Jest profesorem nadzwyczajnym dwóch uczelni: Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego Jana Kochanowskiego w Kielcach i Warszawskiej Szkoły Zarządzania – Szkoły Wyższej. Jest także członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej, redaktorem naczelnym pisma Robotniczych Stowarzyszeń Twórców Kultury „Własnym głosem” ( www.wlasnymglosem.pl ), autorem ponad 250 artykułów o tematyce społeczno-ekonomicznej i kulturalnej. W latach 1986 – 90 był członkiem Narodowej Rady Kultury.
Posiada status osoby pokrzywdzonej, nadany przez Instytut Pamięci Narodowej w dniu 14.09.2005 r. (Zaświadczenie nr 5455/05).

Paweł Soroka: Warszawscy powstańcy

Wokół Was chmury
ognia i drżenie serc w nas
prawie jak odgłos wielu
dzwonów

i gdy ciemność dymów ciężkich
zasłania świeżość świtu

i dążące ku nam miecze
promieni

Paweł Soroka: Śmierć Ojca

W starej szafie
pusty płaszcz
matka powitała syna
płaczem

a on jej uścisk
jak najczulszy gest

i teraz od fotografii
nie może oderwać
oczu

Paweł Soroka: Odkrywanie polany

Jawi się jak wielki stadion przez który dziki przeszły jak pługi rany wyrębu okryte ostrowami malin w trudzie odkrywam rewiry jeżyn

Paweł Soroka: Kto słyszał tańczące oko?

Gdzie widziałaś niewidzialne przekupki
sprzedające źrenice?

czy wiesz...
oczy śniegu rozwiane wiatrem
to zamieć która wszędzie nas widzi

© 1920 – 2017, Związek Literatów Polskich. Wszelkie prawa zastrzeżone.