Czytelnia

Paweł Kubiak: Napisałem smutny wiersz

Przebudziłem się ze snu,
który dany jest każdemu dzieciństwu,
przebudziłem się z pięknego snu,
który dany jest nawet najbardziej
okradzionemu dzieciństwu.
– W moim pokoju stał nie heblowany stół,
na nie heblowanym stole w moim pokoju
leżał tępy nóż;
chleb był czerstwy, a piekarz pijany.

Kiedy przebudziłem się ze snu,
który dany był mojemu dzieciństwu –
wymówiłem swoje pierworodne „a”.

© 1920 – 2018, Związek Literatów Polskich. Wszelkie prawa zastrzeżone.