Czytelnia

Anna Kühn-Cichocka: Dziadka Antoniego...

dziadka Antoniego
powieźli do nieba
drabiniastym wozem

cała wieś odprowadzała
proboszcz kraciastą chustką
ocierał pot z czoła
piaszczystą drogę
co i raz oczy podnosił ku obłokom
czy stary Antoni spogląda
i czy rad ceremonii

za wozem
dreptały prawnuki
nagle ucichłe i ważne
wszyscy stąpali godnie
jak przystało na okoliczność

dzwon po okolicy roznosił wiadomość
osierocone pszczoły
już od świtu brzęczały pacierze

© 1920 – 2018, Związek Literatów Polskich. Wszelkie prawa zastrzeżone.