Czytelnia

Andrzej Dębkowski: Słowa, które wypowiadamy

pastelowy bukiet jesiennych deszczy
z wonią milczenia i z gęstwiną bezradności
dostałaś dzisiaj na kolejną rocznicę
zwierzęcych odruchów

w gruncie rzeczy nic się nie stało

na wzgórzu z którego wysokości rozłożyły się
jak na dłoni
czarne ulice
po których niesiono nasze tajemnice
przechadzają się słowa

nie dojrzeliśmy jeszcze
do milczącej formy spowiedzi

z gorzkimi minami
zawieszeni między pustymi proroctwami
(obietnicami) epoki
udajemy półprzytomnych

słowa które wypowiadamy
wyśmiewają wewnętrzne wyroki
ostrożnie odbierają
niespełnione nadzieją złe przeczucia
a każdy człowiek chce zostawić ślad
łyk bólu
garbatą gorycz
to wszystko
bo nie potrzeba więcej

© 1920 – 2017, Związek Literatów Polskich. Wszelkie prawa zastrzeżone.