Czytelnia

Marek Wawrzkiewicz: Jest noc

Jest noc.
Śpisz jak gałązka w wąskiej strudze wiatru.
A sen jest białym obłokiem popiołu
Nad pochyłością wzgórza, stromą ścianą lasu.
Jest noc.

Jezioro — niby gniazdo pełne młodych gwiazd.
Ucichły już jaskółki w piaszczystym urwisku,
Rosa jak szary żagiel płynie na wikliny.

Jest noc.
Jak głęboki oddech. Jak milczenie ptaków.
Jak świt, który przecież wstanie z cichej wody
I obudzi gałązkę śpiącą w strudze wiatru.

Jest noc.
I krew śpiewa cicho swą ciemną piosenkę.

sierpień 1973

© 1920 – 2017, Związek Literatów Polskich. Wszelkie prawa zastrzeżone.