Czytelnia

Aldona Borowicz: Kamień filozoficzny

Jaszczurki i węże
znając kamieni ciężar
samotnie wsłuchują się w ciszę
zanadto wybujałych traw

Pragnę być jaszczurką
I myślę o ginących gatunkach zwierząt

Mówią że jestem wariatką
A w szpitalach wariaci przeżywają samotność
wtulając się między stalowe pręty krat

Malują wciąż swoje przerażone twarze
w świecie widzianym inaczej

Na przykład empedokles
uzdrawiając w selinus chorych na malarię
uwierzył że jest bogiem odpornym na żywioły
Gdy wskoczył do piekła spopielił swoje ciało
wśród ognia powietrza ziemi i wody

Odtąd jest piątym zmysłem głazu
pod który uciekają węże i jaszczurki
przed jesiennym chłodem i deszczem

A moi znajomi już nie uśmiechają się do mnie
Przechodzą obok jak ślepcy nie dostrzegając
mojego cienia na linie który jeszcze śpiewa

© 1920 – 2017, Związek Literatów Polskich. Wszelkie prawa zastrzeżone.