Czytelnia

Jerzy Jankowski: Stygmaty

czyli o cudzie urbanistycznym
w samym środku dawnej Polski

osteoporoza wiekowych budynków z cegły
rokuje tutejszym jak najgorzej
belki siłą woli nie grzebią
tych co niegdyś chadzali na pochody majowe
zaprawa nic tu nie dała i nie da
choć przyzwyczajenie drugą maturą

czerwień blaknie z dekady na dekadę
zwisają rynny przetarte na kolanach
woda wycieka z krwioobiegu
ostatnia kropla popełni samobójstwo parując
w życiu bym nie pomyślał
że szarość może być tak czerwona
jak w Żyrardowie

© 1920 – 2017, Związek Literatów Polskich. Wszelkie prawa zastrzeżone.