Czytelnia

Grzegorz Trochimczuk: Dziura

Przerwana ciągłość, kiedy nie-myśli
i nie-słowa określają przestrzeń.

Ciemne źródło pożądania z rajską toksyną śmierci.
Szaleńcy bez skrzydeł spadają z Beachy Head
w objęcia błękitu. Otchłań połyka strach.

Wąski przesmyk wypełniony gwoździem.
Przez wylot kuli w piersi widać nowy świat.
Lepszy? Gdyby nie strzelał brat.

Z niej nawet paluch wystaje większy.
W czarnej Bóg czeka. Ostatni i Pierwszy...

© 1920 – 2018, Związek Literatów Polskich. Wszelkie prawa zastrzeżone.