Czytelnia

Stefan Jurkowski: Życie

Andrzejowi Gnarowskiemu

nie czekaj już nie czekaj odeszły pociągi
i niebo znika w dali jak wagon ostatni

cisza – a w tej ciszy galopuje ziemia
ty trzymasz się jej grzbietu jeździec oszalały

ani zsiąść ni zeskoczyć czy też ściągnąć wodze
niewolnik samotności z palemką nadziei –

że zdążysz kulę czasu objechać dokoła
i powrócić w to miejsce – zanim całkiem zniknie – –

© 1920 – 2018, Związek Literatów Polskich. Wszelkie prawa zastrzeżone.